Değerli meslektaşlarım yaklaşık beş aydır yurtdışındayım, bu vesile ile sektörümüze dışarıdan bakma fırsatı buldum.

                Bildiğimiz üzere değişik bir çok sektörde olduğu gibi döşemeli ürünlerde de bir kriz olduğu açık.  Hatta derin bir kriz var.  Kar marjları yerlebir, maliyetler tavan yapmış ve rekabet iyice zorlaşmış durumda.

Peki neden böyle oldu??

Değerli arkadaşlar; maalesef ülkemizde sene 1992 de başlayan çekyat fırtınasından buyana binlerce insan, bilen - bilmeyen, tüccarı - kasabı, halıcısı - beyaz eşyacısı hemen hemen tüm sektörlerden insanlar %150-200 kar marjlarını görünce

, paldir küldür bu işe soyundu. Güzel yatırımların yanında maalesef çok kötü yatırımlar da yapanlar oldu. Fena oldu demiyorum. Ne olursa olsun ülkemize istihdam sağlandı. Fakat süreci kontrol altına alacak mekanizmalar bir türlü oluşturulamadı.  Düşünün 7 milyar dolar cirosu olan bir sektör üniversitede uzmanlığı olan (AEM) tek dalını da kapanmaktan kurtaramadı.  Onu bırakın, döşemeli ürünlerle ilgili bir teknik okul bile açtıramadı. 

Bugün Orman End. Mühendislerine ve ağaç isleri end. Mühendislerine bakıyorum is hayatına 1-0 yenik başlıyorlar.  Neden? Fabrika sahiplerinin geneli tüccarda ondan. Direk eziyorlar, muhendistense aşağıdaki ustayı yeğlerim. Çünkü iyi bir jurnalist anlayışı maalesef etkin. Peki biz yöneticiler Puru pakmıyız? Tabi ki değiliz, bizlerde çoğu zaman aman patron kızmasın diye onun hoşuna gidecek isler yaptık. Politikalar geliştirdik , doğrularımızı bir kenara bıraktık.  

Geçen gün arkadaşın biriyle konuşuyorum dedim ki; fuara geliyor musun TUYAP' a makine fuarına ?  İşletme Müdürü demiş ki; “sen ansiklopedi gibi adamsın ne gerek var canım, yıllardır gidiyoruz bu sene onlar sana gelsin” Demiş. Alın buyurun anlayışa bakin. Şirkete masraf olmasın, belki de işletme müdürü patrondan aferin alacak az adamla fuara gitti diye. 200 TL masraftan kurtaracak firmasını, buradan taaaa Libya'dan alkışladım kendisini. Valla bravo.

                Bugüne kadar izlediğim, gözlediğim çoğu firma modellerini Ahmet' inkini Mehmet’ inkine benzetip imal etmiştir.  Aslında kendi şirketinde kabiliyetli tasarımcılar vardır. Fakat problem yeni ürün çıkarmak değil, satamama korkusudur. Hemen çarşıdan,  bir mağazadan trend olan takım alınır sokulur birebir yapılır. Buyurun yeni çıktı fırından.